Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Ομόνοια

-




Μου έλεγαν ότι η διαρκής μεταβολή στην εικόνα της Ομόνοιας (1900-2010) αντιστοιχεί στα στάδια της κοινωνικής μας υποβάθμισης. Ότι τα εκφράζει. Η παρατήρηση ισχύει. Η έκπτωση, πράγματι, εμφανίζεται. Με όρους της επιστήμης θα τη λέγαμε "Η καταβύθιση του αστισμού". Με όρους δικούς μας " Η κυριαρχία της χυδαιότητας".

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ'αυτό μένειν, οπως ειχε πει ο Ηράκλειτος της Εφέσσου και απο τοτε δεν νομιζω οτι αλλαξε τιποτε. Σε 500 η σε χιλια χρονια παλι θα αλλαξει η μορφη της Ομονοιας, γι αυτο ας αφησουμε τα πραγματα να ερθουν οπως αυτα θα ερθουν...

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Οταν ήταν Πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης πέρασε μπροστά από την πλατεία την κοιτάει και λέει σε ένα βοηθό του: καλά ακόμα να τελειώσει η ανάπλαση; Και του απαντάει: κύριε Πρωθυπουργέ έχει τελειώσει...

Ανώνυμος είπε...

Και να μην ξεχνάμε βέβαια το ανθρώπινο τοπίο της Ομόνοιας, που δεν αγγίζετε κ.Μαυρουδή. Τρόμος, αποστροφή και κυρίως απόγνωση. Κράτος που δεν μπορεί να αντισταθεί ούτε στο χυδαίο ούτε στον κίνδυνο. Η Ομόνοια είναι η εικόνα μας.

Gaetano

Ανώνυμος είπε...

Ο διάσημος γερμανός αρχιτεκτων Ernst Theodor Ziller (22 June 1837 - 1923)δεν θα μπορουσε να φαντασθει τις μετατροπές και αλλαγές της Πλατείας Ομονοίας... Τα ξενοδοχεία Μπάκειον και Μεγας Αλέξανδρος υα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλύτερα...
ΔΧ

Ανώνυμος είπε...

Η Ομόνοια! Για μια κατηγορία (διανοουμένων) υπήρξε τόπος λατρείας. Η νυχτερινή βέβαια. Ο ημίκοσμός της θαυμάστηκε, έγινε περιζήτητος, αγοράστηκε. Γράφτηκαν ενθουσιώδη άρθρα. Κυκλοφόρησαν άλμπουμ φωτογραφιών, από πρόσωπα που επιδίδονταν για χρόνια σε αισθησιακό σαφάρι. Τι να πούμε. Εμπνέει η νοσηρότητα, και κάθε έκπτωση. Παλιά αλήθεια αυτό. Δεν είναι μόνο ορισμένοι επιφανείς των γραμμάτων μας που το έδειξαν.

Ιάκωβος Ν.