Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

"Ξέρεις πόσο πάνε στο ebay;"

Όταν το 1966 ο φίλος μου Α.Ν. με μύησε στις συμπεριφορές που πρέπει κανείς να έχει απέναντι στους παλιατζήδες, θυμάμαι πως το άρθρο Νο 1 για κάθε διαπραγμάτευση ήταν να δείχνεις πως δεν εκτιμάς αυτό που θέλεις, το Νο 2 ότι δεν σε ενδιαφέρει πολύ, το Νο 3, πως αν το αγόραζες θα ήταν για κάποιον άλλον, το Νο 4 ότι ρωτάς απλώς γιατί έχεις κάτι ίδιο και σκέφτηκες να τα κάνεις ζευγάρι, και το Νο 5 ότι έχει κάποιο ελάττωμα που πρέπει αμέσως να το βρεις (πράγμα πανεύκολο στα βιβλία) ή να το επινοήσεις.

Είχα πάνω από έξι μήνες να κατέβω στο πολύ φτωχό παζάρι των ρακοσυλλεκτών στον Πειραιά και είπα σήμερα να εκμεταλλευτώ το πρωινό μου ξύπνημα. "Πόσο κάνουν αυτά τα κουκλάκια", ρώτησα όταν είδα το ξυλόγλυπτο ζευγάρι, είδος που ψάχνω και αγοράζω μετά μανίας εδώ και χρόνια. "Κατά τες συνταγές", θέλησα να υποτιμήσω το εύρημα αποκαλώντας τα ξυλόγλυπτα "κουκλάκια".
"Τον Δον Κιχώτη και τον Σάντσο, λες;", μου απάντησε η χοντρή, λαική γυναίκα που ρουφούσε με καλαμάκι κάτι σαν καφέ, και τους είχε στήσει μπροστά της, ανάμεσα σε περιοδικά, μισοάδειες κολόνιες και μεταχειρισμένα παπούτσια. Κατάλαβα πως δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα. "Φαίνεται να ξέρεις από τέχνη", είπε ξαφνικά. "Δες από κάτω". Έκανα πως κοίταξα, αδιάφορα. Αριθμημένο της "Ouro, Artesania". Νο 701-3". "Ξέρεις πόσο πάνε στο ebay;" ρώτησε.

Ευτυχώς ο άντρας της ήταν πιο διαλλακτικός για την τιμή που πρότεινα, πενήντα τοις εκατό κάτω κι ό,τι γίνει. Τα πήρα τυλιγμένα σε μια σακούλα του Σκλαβενίτη. Έχω τώρα πάνω από 20 ζευγάρια (2 έφιππα), 3 μονούς ιππότες και 2 μονούς Σάντσο.

Στο κεφάλαιο 18 (ή 19;) του "Δον Κιχώτη" υπάρχει ένας συναρπαστικός, για τα χαρακτηριστικά της ποιητικής αφέλειας, διάλογος. (Από μνήμης) ο Δον Κιχώτης καταλογίζει στον Σάντσο ότι δεν καταλαβαίνει τίποτε από ιπποσύνη. "Κάποτε θα νιώσεις", του λέει, "την τιμή να περιπλανιέσαι και να νικάς τους αντιπάλους σου!". Εκείνος απαντά ότι το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να γυρίσουν στο χωριό τους, άσε που δεν θυμάται μέχρι εκείνη τη στιγμή να έχουν νικήσει κάποιον αντίπαλο. "Εκτός από έναν", συμπληρώνει. "Αλλά και σ' εκείνη τη μάχη δεν ήταν ευνοικά τα πράγματα. Αφήσατε το μισό σας αυτί και την περικεφαλαία σας".

Πάντως, παρόλη την αποθάρρυνση του πιστού αλλά γειωμένου Σάντσο, παρόλη την ταλαιπωρία και τις κακουχίες, το επιτάφιο, τόσο στο μνημείο του ιππότη όσο και σ' εκείνο της Δουλτσινέας, θυμάμαι πως το έγραψαν ακαδημαικοί. Δεν ξέρω αν είναι μικρότερο κατόρθωμα απ' την παγκόσμια αναγνώριση ενός έργου.



·

Δεν υπάρχουν σχόλια: