Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Battistero di San Jovanni

Με ημεροχρονολογία 20.2. 1997, σαν σήμερα δηλαδή, βρίσκω μια σημείωσή μου.
Πρωινό στη Φλωρεντία.

"Διέκρινα τον Ρ. να ζητά κάπως θεατρικά συγγνώμη (η Ευρώπη μας δανείζει για λίγο τους τρόπους της) θέλοντας να πλησιάσει την πόρτα. Δεν με πρόσεξε (ευτυχώς).

[...] Όποιος έχει δει την περίφημη πόρτα στο Βαπτιστήριο (Βattistero di San Jovanni), φτιαγμένη από τον Λορέντσο Γκιμπέρτι (1403), δέκα ορθογώνια με σκηνές απ' την Παλαιά Διαθήκη, καταλαβαίνει γιατί μια φράση γι' αυτές κάνει περιττό κάθε αναλυτικό σχόλιο. Η απόδοση και μετάδοση μιας αλήθειας είναι θέμα προσυνεννόησης, περιφρονεί τις τεκμηριώσεις. Γι' αυτό γοητεύει ο αφορισμός, ο αυτάρκης στίχος, η γνωμική μονοκονδυλιά. Αυτό που έχει γραφτεί για τις παραστάσεις είναι εκείνο που είδα, αλλά εξ' α π ο κ α λ ύ ψ ε ω ς: 'Στις αλλεπάλληλες εικόνες του Γκιμπέρτι είναι σαν να διαβάζεις τη Βίβλο στη διάρκεια αστραπών' ".

·

Δεν υπάρχουν σχόλια: